Claudicatio training

_MG_3113-3

Claudicatio training, oftewel gesuperviseerde looptraining bij etalagebenen

Etalagebenen, zo wordt het in de volksmond genoemd. De medische benaming is perifeer arterieel vaatlijden, ook wel Claudicatio Intermittens genoemd. Hierbij voeren de slagaders in de benen te weinig zuurstof naar de spieren die gebruikt worden bij het lopen. Dit komt omdat de slagaders vernauwd zijn door aderverkalking. Dit zuurstoftekort in de spieren zorgt voor pijn tijdens het lopen. De term etalagebenen is afgeleid van het feit dat patiënten tijdens het lopen regelmatig noodgedwongen moeten stilstaan om de pijn te laten wegzakken. De pijn die ontstaat bij inspanning, zakt namelijk weer weg bij rust.

 

Behandelmogelijkheden


Met motivatie, wilskracht en doorzettingsvermogen komt u (meters) verder!_MG_3113

De eerste keus voor de behandeling van etalagebenen is looptherapie en het aanpassen van uw leefstijl. Looptraining heeft het beste resultaat als u onder begeleiding van een gespecialiseerde oefen- of fysiotherapeut aan de slag gaat. Om de pijnklachten te vermijden, gaan veel mensen op een inefficiënte manier lopen. Dit kost veel extra energie en zuurstof. Bovendien kan een verkeerd looppatroon blessures veroorzaken, waardoor langdurig niet kan worden gelopen. Looptraining onder begeleiding van een oefen- of fysiotherapeut verbetert de looptechniek. Een betere looptechniek zorgt voor een afname van het zuurstofverbruik en draagt daarmee weer bij aan het verminderen van de pijnklachten.

Werkwijze

De fysiotherapeut bespreekt uw klachten en met name uw (beperkte) bewegingsmogelijkheden.  Voor het vaststellen van uw maximale loopafstand en conditie doet u een test op de loopband. Dit onderzoek wordt gedurende de trainingsperiode regelmatig herhaald om het effect van de looptraining te bepalen. Op basis van de resultaten van de looptest en uw klachtenpatroon stelt de therapeut samen met u een persoonlijk trainingsschema op. De eerste weken wordt u intensief begeleid, zo’n 2 tot 3 keer per week. Het trainingsschema bestaat niet alleen uit lopen, maar ook uit fietsen, spierversterkende oefeningen en indien nodig aanpassing van het looppatroon. Daarna wordt de begeleiding langzaam afgebouwd en gaat u zelfstandig trainen. Dit zelfstandig trainen gaat volgens een vooraf opgezet trainingsschema. Voor het behoud van het behaalde resultaat is het uitermate belangrijk om dit trainingsschema dagelijks te onderhouden en een gezonde leefstijl te ontwikkelen.


Klachten

Pijn bij lopen is de belangrijkste klacht bij een vernauwing van de beenslagaders. Na een eindje lopen krijgt u last van een krampachtige pijn in een been. Verder lopen lijkt niet meer mogelijk. Na een paar minuten rust gaat het over. De pijn zit meestal in de kuit, maar kan ook voorkomen in de bovenbenen of de bilspieren. Dit is afhankelijk van de plaats van de vernauwing. Sommige mensen hebben alleen last na een flink eind lopen. Heeft u ernstige vernauwingen, dan treden de problemen al na enkele tientallen meters op of zelfs al in rust. Pijn in rust treedt vooral op als de bloeddruk in uw been laag is. Dit komt ’s nachts in bed voor.


Diagnostiek

De diagnose van perifeer arterieel vaatlijden wordt altijd door een arts gesteld.

Claudicatio intermittens wordt door de artsen ingedeeld in vier stadia:

-Stadium 1: U heeft wel een vernauwing maar nog geen typische klachten van claudicatio intermittens (etalagebenen).

-Stadium 2: U heeft last van claudicatio intermittens (etalagebenen). Afhankelijk van de afstand die u nog kunt lopen, maken artsen een onderscheid tussen 2A en 2B. Bij een stadium 2A kunt u pijnvrij meer dan 100 meter lopen. Bij een stadium 2B treedt de pijn op voordat u 100 meter gelopen heeft. De meerderheid van de patiënten blijft in stadium twee.

-Stadium 3: U heeft ook in rust pijn in de benen en/of de voeten. De pijn vermindert wanneer men het been van het bed of stoel laat hangen. De toevoer van zuurstof en voedingsstoffen komt in het aangedane been ernstig in het gedrang.

-Stadium 4: Aan de aangedane voet ontstaan niet genezende wonden, necrose of gangreen. Er bestaat hierdoor gevaar voor amputatie.

De stadia 3 en 4 worden door de artsen kritieke ischemie genoemd. Bij kritieke ischemie wordt ook een lage bloeddruk in de benen gemeten (minder dan 50 mmHg ter hoogte van de enkels en/of 30 mmHg ter hoogte van de grote teen).

Meer informatie over Etalagebenen kunt u vinden op Etalagebenen.nl

 

Bron: Etalagebenen.nl